Arm Rus
Որոնում


Logo Title image
Հասցե` Երևան 0019,
Մարշալ Բաղրամյան պ., 24գ
Հեռախոս`
(+374 10) 583702
Գործունեության հիմնական ուղղություներ
Back

Նշված ուղղությունը գեղագիտական և արվեստաբանական առումներով մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում:

19-րդ դարի կեսերից հայկական գաղթօջախներում (Կ.Պոլիս, Վենետիկ, Թիֆլիս, Փարիզ) լույս տեսած արվեստագիտական, գրական-երաժշտական և գրական-գեղարվեստական հանդեսներում («Գեղունի» (Վենետիկ),  «Գեղարվեստ» (Թիֆլիս), «Քնար հայկական» (Կ.Պոլիս), «Անահիտ» (Փարիզ) ևն) հրատարակվել են Գ.Բաշինջաղյանի, Վ.Սուրենյանցի, Ա.Շիրվանզադեի, Կոմիտասի, Գ.Հովսեփյանի, Ա.Սագըզյանի, Գ.Լևոնյանի, Ա.Չոպանյանի, Թ.Թորամանյանի և այլոց` հայ արվեստին նվիրված, ազգային արվեստաբանության և գեղարվեստական քննադատության հիմքերը դնող  հոդվածները, որոնցում մասնագիտական բարձր մակարդակով քննվել են ճարտարապետության, կերպարվեստի ու երաժշտության  պատմության տարբեր հարցեր:

Հայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի կազմավորման շրջանում թատերական քննադատության մեջ գեղագիտական նախասկիզբ է դարձել լուսավորականությունը. յուրացվել է եվրոպական լուսավորական թատրոնի գեղագիտությունը (Հ.Հիսարյան, Մ.Գարագաշյան, Հ.Խորասանճյան), դրամայի գերմանական տեսությունները (Ս.Նազարյան), գիտակցվել թատրոնի ազգային-հայրենասիրական և սոցիալական ֆունկցիան (Մ.Պատկանյան, Մ.Նալբանդյան, Հ.Սվաճյան):

1870-ական թթ. սկսած թատերական քննադատության մեջ սրվել է բեմական ուղղությունների խնդիրը. մի կողմից պաշտպանվել են ռոմանտիզմը և մելոդրամայի բերած սալոնային խաղաոճը (Սպ.Սպանդարյան), մյուս կողմից` ազգային-ռեալիստական դրամատուրգիան (Գ.Արծրունի), քննադատական ռեալիզմը և կենցաղային ու սոցիալ-հոգեբանական թատրոնը  (Գ.Չմշկյան):

19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարասկզբին թատերական քննադատությամբ զբաղվել են ժամանակի գրեթե բոլոր գրողներն ու գրական գործիչները. արևմտահայ իրականության մեջ` Հ.Պարոնյանը, Գ.Զոհրապը, Ա.Չոպանյանը, Անդրկովկասում` Գ.Չմշկյանը, Պ.Պռոշյանը, Ռ.Պատկանյանը, Ա.Շիրվանզադեն և ուրիշներ:

Ասպարեզ է մտել թատերական քննադատների նոր խումբ (Ս.Հախումյան, Տ.Զավեն, Տ.Հովհաննիսյան, Լեո, Ս.Բերբերյան),  հիմնվել են «Թատրոն» (1893), «Թատրոն և երաժշտություն» (1910), «Հուշարար» (1912) հանդեսները: Նույն շրջանում պոլսահայ բեմի անցյալն են ուսումնասիրել Ս.Դավթյանը, Հ.Ասատուրը, Ս.Թյությունջյանը:

Այդ ամենը, ինչպես նաև հայ նորագույն շրջանի գեղարվեստական քննադատությունը և տեսական միտքը Հայաստանի Հանրապետությունում կարոտ է գիտական ուսումնասիրման և արժեքավորման:

Menu image
Հայ գեղարվեստական մշակույթի պատմական զարգացման համալիր ուսումնասիրություն
Հայկական արվեստի առանձին ճյուղերի ամբողջական (լիակատար) պատմության ստեղծումը
Հիմնարար հետազոտություններ հայ արվեստագիտության և գեղարվեստական-քննադատական մտքի պատմության բնագավառում
Հայ արվեստի դասականների հոգևոր ժառանգության ակադեմիական հրատարակումը
Հայ արվեստագիտության բառապաշարի հիմնախնդիրը. արվեստին նվիրված հայերեն տերմինաբանական բառարանների ստեղծումը
Երաժշտական ֆոլկլորագիտության զարգացումը
Հայ եղարվեստական կյանքում ժամանակակից գործընթացների սոցիոլոգիական հետազոտություն
Menu image
Copyright © 2011-2017; The Institute of Arts. All rights reserved.
ipv6 ready